viernes, enero 12, 2007


ALFOMBRAS. Xurovolo por Deus. Estaba eu cocinhando na cocinha comunal que temos na casa cando detras de min escoito unha voz perguntando polo meu amigo chino. Dou a volta e vexo a un mouro, si, un mouro. O primeiro que se me veu a cabeza, xurovolo por Deus e me cago nas xeneralizacions e nos topicos, foi: "Non, non quero alfombras, non quero nada!". Despois de mirar para el escasos segundos conseguin reaccionar e dixenlle que vive ai, na seguinte habitacion.
Feitas as presentacions, o rapaz resultou ser un vecinho de perto de Marraquech, que vive en Xapon desde hai catro anos correndo meio maraton e traballando. Era amigo do meu vecinho, e nesa tarde absolutamente kafkiana, na que as cousas mais raras podian suceder, rematamos merendando no meu cuarto en Xapon un chines, un marroqui e un galego. Parece un chiste pero non o e. As cousas boas que ten a vida.